แม้ว่ากับเหล่าหมา ๆ แมวพวกนี้จะเก่งกล้าสามารถจนรุมเข้าตบเขาทุกครั้งที่พบเห็น แต่กับแมวด้วยกันเองพวกนี้ดูจะเก่งไม่ออก นาน ๆ ครั้งจะมีแมวจรมาเยือนบ้านนี้ และสร้างความแตกตื่นได้ทุกครั้ง
วันดีคืนดีบ้านเราก็เกิดมีแมวสีดำสนิทมาเยือนถึงถิ่น เมื่อปะทะกับกองกำลัง 3 เหมียวของบ้านเรา ฝ่ายเจ้าถิ่นก็ถึงกับแตกกระเจิงไม่เป็นท่า คืนนั้นฉันตื่นจากเสียงของแมวกัดกัน ตอนแรกนึกว่าเกิดศึกระหว่างเจ้าเหมียวกับเจ้าชู พอวิ่งลงมาดูก็เห็นป๋ากำลังมองผ่านหน้าต่างออกไปนอกบ้าน
เขาบอกว่ามีแมวตัวอื่นเข้ามาในบ้าน ดูท่าว่ามันจะบุกเข้ามาในบ้านแล้วปล่อยกลิ่นบอกอาณาเขตไว้ทั่วบ้าน เจ้าชูกำลังเฝ้าระวังอยู่หลังบ้าน เจ้าเหมียวหน้าบ้าน แต่ไม่เห็นเจ้าทิ้ง สำรวจสักพักไม่เห็นแมวจรก็เลยขึ้นนอน
ตื่นอีกครั้งตอนเช้าด้วยเสียงกัดกันของแมวอีกรอบ ครั้งนี้เป็นศึกภายในระหว่างเจ้าเหมียวกับเจ้าชู เจ้าเหมียวไล่ตบเจ้าชูจนต้องแอบไปหลบนอกบ้าน ครั้งนี้น้องทิ้งก็เข้าร่วมกับฝ่ายพี่เหมียวช่วยกันไล่ตบเจ้าชูจนกระเจิง หลังจากนั้นเจ้าเหมียวก็เดินดมไปทั่วบ้าน ทั้งขาเก้าอี้ ขาโต๊ะ ดมอย่างตั้งใจแล้วอ้าปากพลางร้องขู่เบา ๆ เหมือนระแวง
นอกจากมันจะทำให้ 3 แมวของเรากลัวจนขวัญเสีย มันยังทำให้ 3 แมวระแวงกันเองอีกด้วย ดังนั้นเราก็เลยต้องจัดการขั้นเด็ดขาดด้วยการจับแมวอาบน้ำทั้ง 3 ตัว เริ่มจากบุญชู ต่อด้วยบุญทิ้ง และบุญเหมียว แล้วมาทำความสะอาดตามขาโต๊ะและเก้าอี้ที่เห็นพวกมันไปดมๆ กัน สันติภาพจึงกลับมาเยือนอีกครั้ง
ส่วนหนึ่งคงเนื่องจากเหนื่อยจากการเลียขนตัวเองให้แห้งแหละ 555
เจ้าชูมันคงคิดนะว่า แมวตัวอื่นบุกรุกเข้ามา ทำไมต้องมาลงที่มันกันนะ (ช่วยไม่ได้ สีคล้ายกันนิ)
อีกครั้งตอนดึกอีกเช่นเคย เป็นแมวตัวผู้ติดสัด สีดำอีกแล้ว ไม่รู้ว่าเดิมหรือเปล่า มันเข้ามานั่งเจ๋อในบ้านโดยมีแมวของเราคุมเชิงอยู่ เจ้าเหมียวนอนมองอยู่ข้าง ๆ เจ้าทิ้งเฝ้าจับตาอยู่บนโต๊ะ มองแวบแรกนึกว่าเจ้าชูเพราะสีดำเหมือนกัน พอดูดีๆ ถึงเห็นว่ามันดำสนิทเกินกว่าจะเป็นเจ้าชูที่มีสีขาวแซมอยู่ (แล้วเจ้าชูมันไปไหนล่ะเนี่ย??)
พอเหมียวเห็นฉันเดินลงมาก็เริ่มกร่าง ส่งเสียงร้องขู่ “ง้าววว ง้าววว”
ฝ่ายเจ้าแมวดำก็นอนหมอบนิ่งไม่รู้ไม่ชี้ สักพักเจ้าเหมียวเริ่มลุกขึ้นเดินเข้าหา เจ้าดำก็ส่งเสียงขู่กลับหน่อยหนึ่งแล้วค่อย ๆ ลุกเดินมุดประตูเล็กออกไปจากบ้าน เจ้าเหมียวเห็นดังนั้นก็ได้ใจ วิ่งพรวดตามเขาออกไปด้วยความเร็วเกินกว่าฉันจะจับทัน สักพักได้ยินเสียง “แง้ว” พอเปิดประตูออกไปดูถึงเห็นว่าเจ้าเหมียวขึ้นไปอยู่บนต้นมะม่วงแล้ว สงสัยโดนเขาตบเอา
เรื่องความกร่างของเจ้าเหมียวเกิดขึ้นบ่อย ๆ โดยเฉพาะตอนที่มีหน่วยสนับสนุนอย่างเรา 2 คน ครั้งนั้นก็แมวดำอีกเหมือนกัน (ทำไมแมวดำมันเยอะจังเนี่ย หรือว่าตัวเดิม) พอป๋าเห็นมีแมวบุกรุกเขาก็ออกไปไล่ เหมียวเห็นดังนั้นก็เลยช่วยป๋า ด้วยการวิ่งนำหน้าเพื่อไปไล่แมวบุกรุก
เนื่องจากป๋าวิ่งได้เร็วไม่เท่า เหมียวก็เลยชะลอฝีเท้าหันมาดูป๋าว่ามาถึงไหนแล้ว พอกองหนุนเข้ามาใกล้ในระยะเข้าช่วยเหลือมันได้ เจ้าเหมียวก็หันกลับไปวิ่งต่อ วิ่งตัวพองไปสลับกับหยุดเพื่อหันมาดูป๋าตลอดทาง
จนป๋าเริ่มหมั่นไส้ในความกร่างแบบต้องมีกองหนุน เขาก็เลยหยุด เลิกไล่ล่าเจ้าดำแล้วเดินกลับบ้าน เจ้าเหมียวเห็นดังนั้นก็เลยต้องเลิกการไล่ล่าไปด้วยอีกตัว
เราสันนิษฐานว่าเจ้าดำจากทั้ง 3 เหตุการณ์น่าจะเป็นตัวเดียวกัน ป๋าเริ่มออกแนวเห็นใจ เลิกไล่ แล้วเอาอาหารเม็ดไปวางไว้ให้มัน แถมตั้งชื่อว่า ‘บุญหลง’ ซะอีก พลางทำใจว่าต้องเลี้ยงตัวที่ 4
แต่…
นอกจากมันไม่มาเข้าร่วมกลุ่มอย่างเป็นทางการ มันยังคงมาโจมตีทำร้าย 3 แมวจนหวาดระแวงกันไปหมด แม้จะเห็นใจแมวดำแต่แมวเราน่าสงสารกว่า และคิดว่ามันเป็นแมวแก่ที่ไม่ยอมลงให้เจ้าถิ่น เข้าทำนองไม้แก่ดัดยาก การนำมันมาเข้ากลุ่ม 3 แมวจึงเป็นไปไม่ได้ อีกทั้งดูแล้วมันน่าจะเป็นแมวเลี้ยงอยู่แถวนี้แหละ เพียงแต่เขาเลี้ยงแบบแมวข้างถนน
เราจึงยกเลิกมาตรการให้อาหารเม็ดกับมัน และเริ่มไล่มันออกไปจากอาณาเขต 3 แมวอีกครั้ง เพื่อความสงบสุขของพวกเราเอง
3 แมว 2 คน ep ใหม่จะมาทุกวันอาทิตย์นะคะ